Sega Liwet
Menawa bahasan kuliner sadurunge yaiku panganan tradhisional kang kalairake saka kasil akulturasi budaya, dina iki kita arep ngrembag siji kuliner kang murni kalairake dening masarakat lokal yaiku sega liwet.
Sanadyan sega liwet kondhang dadi kuliner kas solo, jebul panganan iki asale saka desa menuran, baki, sukoharjo. Ora mung ing solo, jebul ana uga sega liwet kang asale saka sundha. Bedane, sega liwet sundha biyasane dimasak bareng bumbu kaya bawang, godhong salam, sereh lan uyah. pramila , raos sega liwet sundha krasa luwih gurih, seje karo sega liwet solo kang sugih raos lan aromatik. Lawuh kang dicawisake uga seje, sega liwet solo migunakake pitik opor sawetara sega liwet sundha migunakake iwak mas utawa asin.
Sega liwet solo dhewe uga nduweni sajarah kang dawa banget. Cara masak sega liwet malah kacathet jero serat centhini (1814-1823) kang banjur kasebar menyang sawetara tlatah nuswantara. Mula ora nggumunake menawa sega liwet uga ditepang ing laladan-laladan liya.
Wektu jawa diguncang lindhu ing masa kapungkur, tuladhane, sega liwet ditekakake karo salarik donga kang dilantunkan kanggo keslametan kabehing jagat lan pangajab ben malapetaka ora kebalen maneh.
Jero serat centhini kacathet uga menawa pakubuwana xi, raja kasunanan surakarta periode 1939-1945, tau nyajikake sega liwet marang para penabuh gendhing ing karaton sadurunge dheweke kabeh mulih. Alesane, ben bojo dheweke kabeh ora repot nyiapake panganan ing omah.
