Sri Susuhunan Pakubuwana IV, kulina kaundang dadi Pakubuwana IV utawa PB IV, nduweni jeneng asli Raden Mas Subadya. Piyambake yaiku anak saka Pakubuwana III lan Prameswuri GKR. Kencana, keturunan Sultan Demak. Piyambake dilairake ing tanggal 2 September 1768. Raden Mas Subadya munggah takhta ing 29 September 1788, nem dina sawise wafate Pakubuwono III. Sawise iku, piyambake nyandhang gelar Sri Susuhunan Pakubuwana IV lan resmi dadi Raja Kasunanan Surakarta Kaping Telu.
Pakubuwana IV uga ditepang dadi sunan apik, amarga munggah tahta ing umur enom (20 taun) lan arupa bagus. Pakubuwana IV yaiku susuhunan surakarta kang kebak gegayuhan lan keberanian, seje karo bapane kang kurang mumpuni. Piyambake yaiku pemeluk Islam kang taat lan ngangkat para ulama jroning pamarentahan. Bab iki tamtu wae ditentang para pejabat ingkang nduweni kecenderungan mistik kang wis mapan ing istana. Para ulama kasebut nyengkuyung Pakubuwana IV kanggo mardika saka VOC lan ndadekake Surakarta dadi negeri paling utama ing Jawa, ngalahake Yogyakarta.
Prastawa pakepung kedadeyan ing November 1790, mung rong taun sawise Pakubuwana IV munggah tahta. Pakepung yaiku insiden pengepungan Karaton Surakarta dening persekutuan VOC, Hamengkubuwana I saka Kasultanan Yogyakarta, lan Mangkunegara I saka Kadipaten Mangkunegaran. Kaping telu pihak kasebut kerja sama amarga padha-padha nganggep gaya kepemimpinan Pakubuwana IV oleh nyilakani kalungguhan dheweke kabeh. Ora mung iku, Pakubuwana IV uga ngolehake tekanan saka jero istanane dhewe, kang nuntut ben para penasihat rohanine age-age disingkirake. Ing 26 November 1790, Pakubuwana IV pungkasane ngaku kalah lan menehake para penasihate kanggo diasingake. Dhuwur prakarsa VOC, mula Pakubuwana IV, Hamengkubuwana I, lan Mangkunegara I bareng napakasmani prajanjen kang negasake menawa kadhaulatan Surakarta, Yogyakarta, lan Mangkunegaran yaiku setara lan dheweke kabeh dilarang kanggo padha-padha nelukake.
Sanadyan mangkono, Pakubuwana IV tetep wae nyimpen ambisi kanggo mbalekake Yogyakarta menyang jero pangkon Surakarta. Nanging, ambisine ora kasembadan amarga pira-pira upaya kang ditindakake gagal. Jero serat Babad Pakepung kang diserat dening Yasadipura II, pujangga Karaton Kartasura, Pakubuwana IV dicaritakake dadi winasis strategi kang cerdik lan winasis susastra, mligine kang asipat rohani. Saliyane iku, Pakubuwana IV diyakini dadi pangripta Serat Wulangreh, kang isi ajaran-ajaran luhur kanggo ndandani moral kaum bangsawan Jawa. Malah Ronggowarsita, pujangga kondhang Karaton Surakarta, semasa enome tau sinau pirang-pirang elmu kedigdayaan marang Pakubuwana IV. Pakubuwana IV ngakon nganti akir uripe ing 2 Oktober 1820. Sawise iku, mayite dikuburake ing Kedhaton Besiyaran, Yogyakarta.
